Home

 

Han Peeters / schrijver
Facebook :https://www.facebook.com/han.peeters.3
Twitter: http://twitter.com/#!/HanPeeters

 

Het 1e hoofdstuk uit mijn 12e boek

 

  PLANET X

Hoofdstuk 1
 
Met roffelende vingers op het tafelblad was de opperbevelhebber in afwachting van de komst van de Amerikaanse president. Zijn aktetas lag voor hem op tafel en het was nog maar de vraag of hij zijn laptop in werking zou stellen. Dit was al zolang voorbereid dat hem nadere uitleg overbodig leek.
   ‘Ze is zojuist geland en zal zo snel mogelijk hiernaartoe komen,’ verzekerde een van de stafmedewerksters hem, waarna de hoogste militair op zijn horloge keek. Het met de lift afdalen naar dit diepste deel van de ondergrondse basis zou haar twee minuten vergen. Het DIA (Denver International Airport) diende als de maskering van het complex, waarboven een overbodig vliegveld voor 4,7 miljard dollar was gebouwd, waarmee het officiële budget zo’n drie maal was overschreden. Hij was erbij geweest toen de gedenksteen op 19 maart 1994 bij de oplevering van het eerste ondergrondse deel was gelegd met het opschrift ‘’The time capsule beneath this stone contains messages and memorabilia to the people of Colorado in 2094”. Onderaan de steen stond het logo met de passer en het liniaal van de vrijmetselarij en de benaming van het complex zoals die bij intimi bekend was: “New World Airport”. De CIA en veel andere centrale overheidsdiensten waren ernaartoe verhuisd en tevens hadden de belangrijkste ondernemers van het land hun hoofdkantoren in de buurt gevestigd. Denver in Colorado was veilig omdat het op zo’n 1600 meter boven zeeniveau lag.
Complotdenkers hadden in de gaten gekregen dat er iets bijzonders onder het DIA werd gebouwd. Het was met veel plezier nog eens aangedikt door aan de muren in de openbare ruimten schilderijen te hangen met uitingen van de apocalyps en alle verschrikkingen die daarbij hoorden. Bij aankomst was het ook zichtbaar aan het beeld van een steigerende mustang met fel rode ogen. Het sculptuur was uit een blauwe kunststof vervaardigd, wat in het donker een sinistere impressie gaf in de schijnwerpers rondom. Aanvankelijk had hij het voorstel gedaan er vier paarden neer te zetten, maar het idee was op de tekentafel gesneuveld. Het zou te veel verwijzen naar het zesde hoofdstuk uit ‘De Openbaring van Johannes’ - het laatste deel van het Nieuwe Testament - waarin vier ruiters de laatste fase van de apocalyps aankondigen. Het paard ver boven hem had om te beginnen al één slachtoffer gemaakt. Het was de kunstenaar die in 2006 een slagaderlijke bloeding opliep toen het paardenhoofd op hem viel en hij eraan overleed.
   ‘Hay John,’ zei de presidente bij binnenkomst in de vergaderzaal.
De opperbevelhebber gaf haar een flauwe groet, waarbij hij zijn wijsvinger iets oplichtte. Ze kenden elkaar vanaf hun studententijd toen ze beide aan de Yale University studeerden en lid waren van de studentenvereniging Skull & Bones 322, waar tevens vrijwel alle Amerikaanse presidenten lid van waren, een lidmaatschap voor het leven. Haar ontgroening stond hem nog helder voor de geest die, zoals gebruikelijk, uit een groepsverkrachting bestond. Veel van haar schoonheid was ze sindsdien verloren, maar toch zag ze ondanks haar gevorderde leeftijd er niet onaantrekkelijk uit met een gestileerd halflang blond kapsel. Hij gaf echter de voorkeur aan het beeld dat hij van haar jonge jaren had, toen ze ook veel slanker was. Ze had de verkrachtingen en de vernederingen glansrijk doorstaan en even had John in die tijd het gevoel gehad dat ze ervan had genoten. Ze vond destijds dat het er gewoon bij hoorde, al werd er daarna nooit meer over gesproken.     
  ‘Hay Joyce,’ antwoordde hij terug terwijl hij recht ging zitten en zag dat achter haar Henry, hoofd Operations NASA, volgde. Ook hij was lid van Skull & Bones 322, maar dan sinds twee jaargangen voor hem. Vaak had hij met Henry in de clinch gelegen, wat niet zo verwonderlijk was omdat defensie en ruimtevaart nu eenmaal niet dezelfde belangen dienden. Ook dat hoorde er gewoon bij. Joyce keek ernstig, ging op een stoel zitten en schoof die aan de tafel. Ze vouwde haar handen in een piramide met haar vingertoppen tegen haar kin en keek John met haar staalblauwe ogen strak aan.
   ‘Is dit het moment?’ vroeg ze.
   ‘Ja, het is nu zo ver.’
Henry, die inmiddels had plaatsgenomen, had hem er al over ingelicht.
   ‘Wat is nu de laatste stand van zaken?’ vroeg John hem.
Henry, die irritant lang van stof was, vertelde dat ondanks alle pogingen het geheim te houden het niet langer kon worden ontkend, zeker niet gezien de enorme toename van wereldwijde absurde weersomstandigheden en ander natuurgeweld zoals aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en regens van klein ruimtepuin  die de atmosfeer binnendrongen. Hij benoemde de uitstoot van chemicaliën door vliegtuigen, de chemtrails, waardoor de zon vanaf de Aarde niet scherp zichtbaar was. De alternatieve media die  Planet X al jaren in het vizier hadden bij het opkomen van de zon en bij zonsondergang, waarvan ze in beelden uitvoerig verslag van hadden gedaan. Berichten die ze, zoals altijd, hadden kunnen ridiculiseren en als schitteringen in de lens of als fotoshop hadden afgedaan. Dat de beelden van de vijf telescopen die op de zon stonden gericht - en via helioviewer.org voor iedereen waren te raadplegen - at random minstens één jaar waren teruggezet. Het scherm voor de zon dat ze in de ruimte hadden aangebracht om te verhullen wat er werkelijk aan de hand was. Dat ze sterrenkundigen die uit de school wilden klappen sinds tientallen jaren de mond hadden gesnoerd, niet zelden met een ‘natuurlijke dood’ tot gevolg. Het verleggen van de aandacht voor nieuwe ontdekkingen in het universum die niets met Planet X te maken hadden en dienden ter afleiding.
Het werd Joyce te veel.
   ‘Kom op, Henry, er wordt je gevraagd wat de laatste stand is, dus leuter niet langer aan met informatie die we al weten maar kom to-the-point!’ waarmee ze onmiskenbaar haar frustratie liet blijken.
   ‘Goed dan,’ zuchtte de NASA-man, ‘Planet X staan nu als de binaire ster in ons zonnestelsel naast onze zon en is er zelfs al iets voorbij. De snelheid neemt schrikbarend toe, iets wat we proberen te berekenen, maar wat we steeds naar boven moeten afstellen. Doordat de snelheid toeneemt draaien de zeven planeten en manen hun banen niet meer rustig rondom Planet X, maar buitelen ze in een sliert achter de planeet aan met daarachter een miljoen kilometer lange staart ruimtepuin. In China zal men er uit hun mythologie een draak in herkennen. Christenen zullen er hun ‘Wormwood’ in zien. De baan die het gedrocht zal nemen is nog ongewis, maar laten we hopen dat het aan ons voorbij zal schieten en de schade voor de Aarde aanzienlijk, maar nog te overzien zal zijn. Als Planet X tussen ons en de zon keert zijn we reddeloos verloren.’
   ‘Op welke afstand zal het bij ons vandaan blijven?’ vroeg John die al eerder gerust was gesteld dat de planeet de Aarde niet zou raken.
   ‘Op circa vijftien miljoen kilometer afstand,’ antwoordde Henry, ‘dat is een tiende van de afstand tussen de Aarde en de Zon. Een enorme afstand, maar slechts een peulenschil in het universum. De grootte van Planet X hebben we definitief kunnen vaststellen als vijf maal groter dan de Aarde met een massa maal drieëntwintig.’
John die van huis uit gelovig was en met de Bijbel was opgegroeid, zag in, dat als de planeet voorlangs zou schieten, de zon drie dagen verduisterd zou zijn en hij sprak de Bijbeltekst die erover ging uit: ‘Mattheüs 24:29. En terstond na de verdrukking zal de zon worden verduisterd, en de maan zal haar schijnsel niet geven, en de sterren zullen van den hemel vallen, en de krachten der hemelen zullen bewogen worden.’
   ‘We mogen God op onze blote knieën danken als het voorbij schiet en pas veel verder bij ons vandaan z’n omwenteling maakt,’ verzuchtte Henry.
   ‘Zoals dat een van de laatste keren in de omloop van steeds 3657 jaar het geval was,’ voegde Joyce op een zo bemoedigd mogelijke toon toe, terwijl ze wisten dat het overal ter wereld de zondvloed had veroorzaakt. ‘Hoe dan ook, de schade zal enorm zijn en daarom zal ik vandaag nog de Martial Law afkondigen.’
Henry en John keken elkaar even vluchtig aan. Met deze bijzondere krijgswet zouden alle burgerlijke vrijheden werden opgeschort. Het was reeds in alle staten van de VS voorbereid en John had zich er de laatste jaren continu mee bezig gehouden. Ook met grootscheepse militaire oefeningen die waren gehouden.
   ‘Wat nog open staat is hoe ik het aanstormende hemellichaam zal noemen: Nibiru, Wormwood, Planet 9, Nemesis, Red of Bleu Kachina of toch gewoon maar Planet X.’
   ‘Het is meer dan een planeet, eerder een bij ons binnendringend, klein zonnestelsel,’ zei Henry, ‘dan zou Nemesis de meest voor de hand liggende benaming zijn. Hoe het ook wordt genoemd, het heeft dus een baan van 3657 jaar rond onze zon. Lang geleden zijn de dinosaurussen er als gevolg van grote meteorietinslagen door  uitgestorven. Omdat Pluto officieel sinds 2003 geen planeet meer is zou Planet 9 correct zijn, maar dat is dan weer niet in overeenstemming met de hiërogliefen over de Anunnaki waar tien planeten staan afgebeeld.’
   ‘Hou het maar op Planet X of het Planet X-systeem,’ zei John resoluut die niet van plan was nog langer naar het ellenlange verhaal van Henry te luisteren. ‘Het is naast Nibiru de meest bekende en gebruikte uitdrukking en al hebben we de begrippen Nibiru en Planet X steeds vermeden, laten we de complotmaffia maar eens gewoon gelijk geven. In ieder geval geen Wormwood, want zo wordt het fenomeen in de Bijbel genoemd en dan wordt het te veel als iets religieus gezien, alhoewel daaraan niet valt te ontkomen, zoals in Genesis 6…’
Hij wilde zijn Bijbelkennis etaleren door de teksten op te dreunen, maar Joyce stak er een stokje voor.
   ‘Heren, wij hoeven nu de discussies niet te voeren die vanzelf zullen losbreken. Ieder zal zijn eigen gelijk voorrang geven. We hebben te maken met een bedreiging van onze planeet en onze grootste zorg dient nu te zijn de rust zo goed mogelijk te bewaren. Aan paniek heeft niemand iets. Ik zal verkondigen dat iedereen in de VS in hun eigen woonplaats dient te blijven. John, zorg jij ervoor dat niemand ongeoorloofd de binnenlanden in trekt om aan de tsunami’s te ontkomen. Het is nu eenmaal ondoenlijk om meer dan  honderdtwintig  miljoen Amerikanen hals over kop in gebieden te herbergen die daar niet op berekend zijn. Zijn de lijsten compleet van dissidenten en ander gespuis waarvan te verwachten valt dat ze kritiek hebben of in verzet zullen komen?’
John vertelde haar dat er bijna tien miljoen personen op de lijsten voorkwamen en dat die als eersten zouden worden gearresteerd en afgevoerd.
   ‘Mooi. Laten we ons dan nu buigen over de tekst die door onze  persvoorlichters voor mij is opgesteld.’
 
Die avond werden alle programma’s onderbroken voor belangrijke mededelingen door de president. Ze hield de informatie over Planet X beknopt door alleen te melden dat het op relatief korte afstand langs de Aarde zou scheren, dat dit binnen dertig dagen het geval zou zijn en vervolgens stond ze uitvoerig stil bij wat Martial Law voor het Amerikaanse volk inhield.
   ‘Het zijn geen prettige maatregelen die worden getroffen,’ opende ze, ‘maar wel noodzakelijk om chaos te voorkomen totdat het gevaar is geweken en we weer opgelucht kunnen ademhalen.’ Ze benadrukte dat de maatregelen het algemene belang dienden  en dat er streng zou worden opgetreden indien mensen zich niet aan hun verplichtingen hielden.
‘Vanaf nu is de Amerikaanse Grondwet buiten werking gesteld en zijn alle eraan verbonden rechten voor burgers per direct vervallen. Er bestaat geen vrijheid van meningsuiting meer, geen persvrijheid en geen vrijheid om te vergaderen. Zolang deze situatie voortduurt, heeft het leger de algehele controle en geldt vanaf 20.00 uur een avondklok voor alle burgers tot aan het ochtendgloren. Met ingang van morgen zullen legertrucks door alle straten rijden waar u uw vuurwapens dient in te leveren. U heeft één week de tijd om er afstand van te doen. Vanaf de achtste dag wordt iedereen zonder pardon gearresteerd die nog in het bezit van een vuurwapen en/of van munitie is. Bij verzet tegen inname of indien vuurwapens bij u worden aangetroffen vanaf de achtste dag, zijn onze militairen gerechtigd het vuur op u te openen. Dit geldt tevens voor iedereen die op welke wijze dan ook een bedreiging voor de nationale veiligheid vormt. U bent verplicht in uw woonplaats te blijven totdat de noodtoestand wordt opgeheven.’
Ze sloot haar speech af met ‘God bless America’. Dat was een punt  van discussie geweest, maar met John en Henry was ze tot de conclusie gekomen dat er voor velen hoop uit sprak en het de enige en waardige afsluiting kon zijn.
 
Tegelijkertijd hadden staatshoofden over de gehele wereld voor hun landen een soortgelijke wet uitgevaardigd, wat voor de elite het sein was zich met vrije doorpas naar de veilige ondergrondse steden te begeven.
 

This replica watch is a we authored about way in our first replica watches article. It simply oozes military awesome and it has the repetition featuring to support it rc toys. It led the way for numerous other brands and designs that may trace their roots to the swiss hublot replica Heuer Bund.

Laatste update: 30-9-2016